znowu wiatr (…)/once again the wind (…)

Autumn Mott Rodeheaver, from: http://www.unsplash.com
znowu wiatr
wywiał cienie,
które brałem za świat
 
świat śmiał się z moich starań
 
a ja stoję samotny
i już tylko przyglądam się światu
 
nie ma tu nikogo,
kto rozumiałby moją tęsknotę
ci, co mogliby mnie rozumieć,
nie rozumieją siebie
 
z jednej matki będąc
zamykamy oczy
i wierzymy w sny,
które zawsze kończą się koszmarem
 
więc otwieram oczy
szczęśliwy, że mogę skończyć śnić
 
najpierw światło rani oczy,
ale powoli rozpoznaję
ruch w kolorach
są takie jak ja
 
jesień już

once again the wind
blew away the shadows
I took for the world

the world laughed at my efforts

I stand alone
and don’t do anything anymore
except to look at the world

there is nobody here
who would understand my longing
those who could understand me
don’t understand themselves

coming from one mother
we close our eyes
and believe in dreams
that always end with a nightmare

so I open my eyes
glad I can stop dreaming

at first the light hurts my eyes,
but slowly I recognize
the movement in the colors
that are just like me

autumn’s here

Kommentar verfassen

Trage deine Daten unten ein oder klicke ein Icon um dich einzuloggen:

WordPress.com-Logo

Du kommentierst mit Deinem WordPress.com-Konto. Abmelden /  Ändern )

Twitter-Bild

Du kommentierst mit Deinem Twitter-Konto. Abmelden /  Ändern )

Facebook-Foto

Du kommentierst mit Deinem Facebook-Konto. Abmelden /  Ändern )

Verbinde mit %s

%d Bloggern gefällt das: